دریا نام دیگر من بود

 فرزاد کریمی، یادداشتی دربارهxadی مجموعهxadشعر  درخت از میان سایهxadاش میxadگذرد، سرودهxadی آنژیلا عطاییدرخت از میان سایهxadاش میxadگذرد عنوان دومین مجموعهxadشعر آنژیلا عطایی است که در سال 1394 در نشر مروارید منتشر شده است. عطایی در این اثر، از نخستین مجموعهxadشعرش من اما لیلی نیستم (عطایی، 1391) فاصلهxadی بسیار گرفته، روند تکاملی شعر خود را بهxadروشنی نمایان ساخته است. شعرهای این مجموعه، تجربهxadهای زیستی شاعر در مکانxadهای خاص و در زمانxadهای خاص است. اما تجربهxadی زیستی در یک کهکشان شعری نمیxadتواند بروز مستقیم داشته باشد. از این روی شاعر به بیان لحظهxadهای خلسهxadی خود در برخورد با واقعیتxadهای دنیای بیرون روی آورده است: «مرا به نیمهxadی خوابxadهایت ببر/ جای پلنگی که هرشب تا سینهxadات بالا میxadآید» (ص 15). خلسهxadای که شاعر در لحظهxadهای وصول به شعر به آن دستxadیافته، محصول نوستالژی است؛ خاطرهxadهایی نه انتزاعی، که ناشی از فهم شرایط حال و عدم امکان تطبیق آن با وضعیت درخشان گذشته: «من از دلتنگیxadهای زنی میxadگویم/ که هرروز/ با جیبxadهایی پر از سنگ از رودخانه برمیxadگردد» (ص 24). غم جداافتادگی از موطن، بر باد رفتن دلاوریxadهای گذشته، دلبستگی به سرزمین و اقلیم، تصویرسازی از فضاهای طبیعی بکر و مواردی از این دست، نشان ازهمان فعالیتxadهای شناختی دارد که انتزاعxadهای ذهنی شاعر را با واقعیتxadهای ملموس، و واقعیتxadهای ملموس را با آشفتگیxadها و بی دریا نام دیگر من بود...

 حکایت چهارده زن است با هفت گوزنپدر پسر روحالقدسزبانهای بریدهگودالی از جسدتاریخ رو به رشدگورخوابها جذامیان شهرهای جدیدندامروز کسی از جذام نمیمیرداما نشر اکاذیب درباره روال براندازیمنجر به اعلام قرنطینه در سطوح جهانیستلطفا یکی بیاید مرس را از خبرگزاریهای بزرگ بیرون بیاوردخط خط نقطهپیامبران به سرزمین موعود بازنمیگردندخط نقطه خطزنان از همسران خود بار نمیگیرندنقطه نقطه نقطهصفر تا بینهایت و یکتجمع وراثت معیوبمن مردی با ریش سیاه زاییدهامصاحب چند زنبطریهای نوشابه و اسیداحتمالا هفت گذرنامهو ایمان به انتحار ...یکی بیاید مردان مرده را به گور بازگرداندهنوز زود است اسرافیل!وراثت معیوب ما را به روز حادثه خواهد بردو آنروز کوهها چون پشم زده شده ...صور سرما برفزنانی بیصورتکجاست آستانه درد؟خط خط خط </span></span></span> منتشرشده در مجله ادبی پیاده رو، دوم دی ماه 1396برچسبها: شعر آنژیلا عطایی, مجله ادبی پیاده رو+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم دی ۱۳۹۶ساعت 12:3&nbsp توسط آنژیلا عطایی  |  دریا نام دیگر من بود...